میخک

پریودنتیت یک فرآیند بیماری التهابی چند عاملی است که منجر به از بین رفتن بافت های پشتیبان دندان می شود. وجود پلاک باکتریایی مهمترین عامل تشخیصی درگیر در شروع و پیشرفت بیماری پریودنتیت است. این باکتریها پاسخ ایمنی را ایجاد می کنند که منجر به تجزیه بافت های اطراف دندان (پریودنتال) و تخریب بافت های نرم و استخوان می شود. هدف اولیه و اصلی از درمان پریودنتال از بین بردن عوامل بیماری‌زایِ پریودنتال، از طریق فراهم کردن روشهای بهداشت دهان و دندان مناسب برای بیماران، همراه با کنترل پلاک به طور مکانیکی و حرفه‌ای است. با این وجود، این استراتژیِ مرسوم برای درمان همیشه موفق نیست و افزودن عوامل شیمیایی کمکی با هدف افزایش اثربخشی در دستیابی بهتر به سلامت دهان و دندان پیشنهاد شده است. روش دیگر درمان شامل تعدیل کردن پاسخ های میزبان است.

عوامل شیمی‌درمانیِ کمکی به طور متداول استفاده شده‌اند، اما افزایش در شیوع و بروز نارسایی و ایجاد مقاومت در برابر آنتی بیوتیک های معمولی منجر به انتخاب چندین گیاه دارویی، به دلیل فعالیت ضد میکروبی احتمالی‌شان و اثرات تعدیل کننده میزبان، شده است. در طول قرن‌ها محصولات طبیعی مانند روغن های ضروری و سایر عصاره های گیاهان، تمایل افراد را به مصارف احتمالی این محصولات طبیعی در درمان بیماری های دهان به خود جلب کرده‌اند. سازمان بهداشت جهانی (WHO) اظهار داشت که در بسیاری از جوامع استفاده از داروی سنتی برای مراقبت بهداشتی اولیه نسبت به مراقبت متداول در بیمارستان محبوب‌تر است.

بسیاری از ادویه ها ویژگی‌های دارویی دارند و کاربرد آنها در سیستم های سنتی پزشکی از مدت‌ها پیش ثبت شده است. محصولات گیاهی طبیعی بیانگر منبع قابل توجهی از مواد برای مدیریت بیماریهای مرتبط با پلاک مانند التهاب لثه و پریودنتیت هستند.

میخک (Syzygium aromaticum) ادویه گیاهی است که به طور سنتی به عنوان یک داروی طبیعی برای درمان بیماری‌های مزمن مختلف از جمله بیماری‌های دهانی استفاده شده است.

هند غربی، ماداگاسکار ، تانزانیا و زنگبار (معروف به جزایر ادویه)  تولیدکنندگان عمده میخک هستند. با این حال، کشورهای آسیایی مانند اندونزی، هند، مالزی و سریلانکا میخک را در مقادیر بیشتری تولید می کنند. میخک به عنوان یک ادویه و ترکیب معطر بیش از ۲ هزار سال است که در چین مورد استفاده قرار گرفته است. از زمان های بسیار قدیم میخک برای درمان حالات پزشکی مانند سوء هاضمه، گاستریت (التهاب معده) حاد یا مزمن و اسهال استفاده شده است.

مطالعات درون شیشه ای (in vitro) نشان داده‌اند که میخک ویژگی های باکتریواستاتیک (مهارگر باکتری)، نابودکننده باکتری، ضد ویروس، ضدقارچ، آنتی اکسیدان، ضدسرطان‌زایی، بی‌حس‌کننده و ضد درد دارد. روغن میخک به دلیل مهار آنزیم های سیکلواکسیژناز-۲ و لیپو-اکسیژناز، ویژگی ضدالتهابی خاصی دارد.

با استفاده از مدل های حیوانی، اثرات بیهوشی اوژنول، ماده اصلی میخک و همچنین اثرات ضد درد و ضد التهاب آن مکررا ثبت شده است. مطالعات دارویی نیز خواص ضد تشنج و ضد استرس اوژنول را نشان داده اند. روغن میخک برای اولین بار در فرانسه (در سال ۱۶۴۰)، به عنوان دارویی برای درمان دندان درد استفاده شد. نشان داده شده است که میخک در مقابل باکتری های مرتبط با پوسیدگی دندان و بیماری پریودنتال و همچنین در مقابل تعداد زیادی از سایر باکتری ها موثراست. این روغن عفونت را کاهش و درد را تسکین می دهد و عموما برای تسکین دندان درد استفاده می شود. در دندان پزشکی، روغن میخک به شکل رقیق نشده با استفاده از یک تکه پنبه آغشته به روغن و گذاشتن آن بر روی حفره دندان، مورد استفاده قرار می گیرد. 

براساس نتایج مطالعات، میخک و مشتقات آن پتانسیل مشخصی دارند که به عنوان عوامل ضد پلاک و ضد التهاب خاص برای درمان بیماری پریودنتال مورد استفاده قرار می گیرند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *