آویشن

یک گیاه معطر مهم با حدود ۱۰۰ گونه در دنیا، به طور گسترده برای اهداف دارویی و همچنین برای آشپزی استفاده می شود. جنس های Thymus گیاهان دارویی مهمی هستند  و به دلیل خواص درمانی متنوع اسانس های روغنیشان که معمولاً به عنوان روغن آویشن شناخته می شوند، بسیار توصیه می شوند.  گونه های Thymusبه دلیل خواص دارویی و بیولوژی به عنوان گیاهان دارویی درنظر گرفته می شوند. آویشن حاوی فلاوونوییدهای زیاد، آنتی اکسیدان های فنولی مانند زئازانتین، لوتئین، پی‌ژنین، نارینجنین، لوتئولین و تیمونین است. گیاه آویشن تازه، یکی از گیاهانی است که بالاترین میزان آنتی اکسیدان ها را در بین گیاهان دارویی دارد. این گیاه سرشار از مواد معدنی و ویتامین هایی است که برای سلامتی مطلوب ضروری هستند. برگ های آویشن یکی از غنی ترین منابع پتاسیم، آهن، کلسیم، منگنز، منیزیم و سلنیوم هستند. تیمول ترکیبات اصلی هستند که در درجه اول مسئول فعالیت آنتی اکسیدانی آویشن هستند.

شواهدی در طب سنتی برای اثربخشی آویشن در درمان اضطراب در انسان وجود دارد. در سال ۲۰۱۵ مطالعه ای با هدف بررسی اثر عصاره اویشن بر رفتار رت های نر نژاد ویستار انجام شد. حیوانات به چهار گروه تقسیم شدند: گروه سالین (گروه کنترل) و سه گروه مصرف کننده دمنوش آویشن با غلظت های مختلف (۵۰، ۱۰۰ و ۲۰۰ میلی گرم بر کیلوگرم) به مدت ۷ روز. نتایج این آزمایش براین موضوع تاکید دارند که آویشن می تواند ویژگی ضداضطرابی در رفتار رت داشته باشد. در نتیجه، نتایج مطالعه نشان می دهد که مصرف خوراکی عصاره آویشن می تواند ویژگی ضداضطرابی در رتها داشته باشد. وجود پلی فنول ها، فلاوونوییدها و روغن ضروری در عصاره آویشن اثرات ضداضطرابی این گیاه را که در این مطالعه مشاهده شد را تقویت می کند. احتمالا فعالیت ضداضطرابی مشاهده شده نه تنها به محتوای فلاوونوئید و روغن ضروری وابسته است بلکه به سایر مواد با فعالیت آنتی اکسیدانی نیز مرتبط است.  

منبع: jabonline

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *