چای سبز یا چای سیاه؛ کدام سالم‌تر است؟

چای سبز یا چای سیاه؛ کدام سالم‌تر است؟

چای سبز یا چای سیاه؛ کدام سالم‌تر است؟

همه مردم دنیا به چای علاقه دارند. هم چای سبز و هم چای سیاه از برگ های گیاهCamellia sinensis  تهیه می شوند. تفاوت اصلی بین این دو چای در این است که چای سیاه اکسید می شود ولی چای سبز، نه! برای تهیه چای سیاه، برگ ها ابتدا پیچیده می شوند و سپس، در معرض هوا قرار می گیرند تا فرآیند اکسیداسیون شروع شود. این واکنش باعث تیره شدن رنگ برگ ها و افزایش عطر و طعم می شود. از طرف دیگر، در تهیه چای سبز، از اکسیداسیون جلوگیری می کنند. به همین دلیل، رنگ این چای بسیار روشن‌تر از چای سیاه است.

در این مقاله، تحقیقاتی که درباره چای سبز و چای سیاه انجام شده را بررسی می کنیم تا ببینیم کدام سالم تر است؟!

اگرچه چای سبز و سیاه با هم تفاوت دارند، اما ممکن است خواص مشابهی داشته باشند.

1. می‌توانند از قلب شما محافظت‌ کنند.

هم چای سبز و هم چای سیاه سرشار از گروهی از آنتی اکسیدان های محافظ به نام «پلی‌فنول»، به ویژه زیرگروهی از پلی‌فنول‌ها به نام« فلاونوئید»، هستند. البته نوع و مقدار فلاونوئیدهای موجود در این دو چای متفاوت است؛ مثلاً چای سبز حاوی مقدار بیشتری اِپی‌گالوکاتچین‌-3-گالات (EGCG) است، اما چای سیاه منبع غنی تئاوفلاوین است. به نظر می رسد فلاونوئیدهای موجود در چای سبز و سیاه از قلب شما محافظت می‌کنند.

مطالعه ای روی مدل های حیوانی نشان داد که:

چای سبز و سیاه در جلوگیری از تشکیل پلاک عروق خونی به یک اندازه مؤثرند: حدود 26% در کمترین دوز و تا 68% در بالاترین دوز!

– هر دو چای به کاهش کلسترول LDL (کلسترول بد) و تری گلیسرید کمک می کنند.

همچنین، بررسی بیش از 20 مطالعه نشان داد که نوشیدن چای سبز و سیاه می تواند فشار خون شما را کاهش دهد.

بررسی مطالعات انجام شده روی چای سبز نیز نشان داد خطر حمله قلبی و سکته مغزی در افرادی که هر روز 1 تا 3 فنجان چای سبز نوشیده بودند، در مقایسه با افرادی که کمتر از 1 فنجان چای سبز نوشیده بودند، به ترتیب 19% و 36% کمتر بود.

همچنین، نوشیدن حداقل 3 فنجان چای سیاه خطر بیماری قلبی را تا 11% کاهش داد.

2. می توانند عملکرد مغز را تقویت کنند.

چای سبز و سیاه هر دو حاوی کافئین (یک ماده محرک شناخته شده) هستند. کافئین چای سبز کمتر از چای سیاه است؛ هر 230 میلی لیتر چای سبز حاوی حدود 35 میلی گرم کافئین و هر 230 میلی لیتر چای سیاه حاوی 39-109 میلی گرم کافئین است.

کافئین با بلوکه کردن آدنوزین (یک ناقل عصبی مهاری)، سیستم عصبی را تحریک کرده و به آزاد شدن ناقل‌های عصبی تقویت کننده روحیه مانند دوپامین و سروتونین کمک می‌کند. در نتیجه، کافئین می تواند هوشیاری، حوصله، زمان واکنش و حافظه کوتاه مدت را تقویت کند.

چای سبز و سیاه دارای اسیدآمینه اِل تیانین نیز هستند؛ اسیدآمینه ای که در قهوه وجود ندارد. به نظر می رسد اِل تیانین از سد خونی-مغزی عبور کرده و یک ناقل عصبی مهاری در مغز به نام گاما آمینوبوتیریک اسید (GABA) را آزاد می کند؛ این فرآیند باعث می شود که آرام اما هوشیار باشید. این اسیدآمینه ترشح هورمون های تقویت کننده روحیه، دوپامین و سروتونین، را نیز افزایش می دهد.

به نظر می رسد اِل تیانین اثرات کافئین را هم متعادل می کند. ترکیب این دو ماده حتی ممکن است اثر سینرژیک داشته باشد چون در مطالعه‌ای مشاهده شد وقتی شرکت کنندگان اِل تیانین و کافئین را با هم مصرف کردند، نسبت به زمانی که این دو ماده را جدا مصرف کردند، دقت و توجه بهتری داشتند.

به طور کلی، میزان اِل تیانین موجود در چای سبز کمی بیشتر از چای سیاه است، اگرچه این مقادیر به طور قابل ملاحظه ای متغیر هستند.

کسانی که می خواهند بدون حس بی قراری ناشی از مصرف قهوه، روحیه خود را تقویت کنند، می توانند چای سبز یا چای سیاه را جایگزین قهوه کنند؛ هر دو گزینه خوبی هستند!

  • چای سبز سرشار از آنتی اکسیدان قوی EGCG است.چای سبز سرشار از آنتی اکسیدان قوی اِپی‌گالو‌کاتچین‌-3-گالات (EGCG) است. اگرچه این چای حاوی پلی فنول های دیگر مانند کاتچین و گالیک اسید نیز هست، اما EGCG را به عنوان قوی ترین پلی فنول و دلیل احتمالی بسیاری از خواص چای سبز می شناسند.در ادامه، فهرستی از فواید احتمالی EGCG چای سبز آورده شده است:– سرطان: مطالعات آزمایشگاهی نشان داده اند که EGCG چای سبز می تواند تکثیر سلول های سرطانی را مهار کند و آنها را از بین ببرد.– آلزایمر: EGCG ممکن است اثر مخرب پلاک های آمیلوئید را کاهش دهد؛ تجمع این پلاک ها در بیماران مبتلا به آلزایمر مشاهده شده است.ضدخستگی: مطالعه ای نشان داد موش هایی که یک نوشیدنی حاوی EGCG نوشیدند، در مقایسه با موش هایی که آب نوشیده بودند، مدت طولانی‌تری شنا کردند تا خسته شوند.محافظت کبدی: مشاهده شده که EGCG پیشرفت کبد چرب در موش های دارای رژیم غذایی پرچرب را کاهش می دهد. ضدمیکروب: این آنتی‌اکسیدان می‌تواند به دیواره‌های سلول باکتریایی آسیب برساند و حتی ممکن است انتقال برخی ویروس ها را کاهش دهد.آرامبخش: EGCG ممکن است از طریق تعامل با گیرنده‌های درون مغز، آرامبخش باشد.اگرچه بیشتر تحقیقات درباره EGCG چای سبز در شرایط آزمایشگاهی یا با مدل حیوانی انجام شده اند، اما یافته های آنها به خواصی که از قدیم درباره چای سبز گفته شده، اعتبار می بخشند.  
  • چای سیاه حاوی تئافلاوین های مفید است.تئافلاوین‎ها گروهی از پلی‎فنول‎ها هستند که مختص چای سیاه اند. این ترکیبات طی فرآیند اکسیداسیون ایجاد می شوند و 3 تا 6 درصد از تمام پلی‎فنول‎های موجود در چای سیاه را تشکیل می‎دهند.به نظر می‎رسد تئافلاوین‎ها خواص زیادی دارند که به توانایی آنتی‌اکسیدانی آنها مرتبط است. این پلی فنول ها از سلول های چربی در برابر آسیب ناشی از رادیکال های آزاد محافظت کرده و از تولید آنتی اکسیدان طبیعی در بدن حمایت می کنند. این ترکیبات ممکن است از قلب و رگ های خونی نیز محافظت کنند.یک مطالعه حیوانی نشان داد که تئافلاوین‌ها از طریق کاهش التهاب و افزایش دسترسی به نیتریک اکسید، می توانند خطر تشکیل پلاک در عروق خونی را کاهش دهند. (نیتریک اکسید به گشاد شدن عروق خونی کمک می کند.)همچنین، نشان داده شده که تئافلاوین ها سطح کلسترول و قند خون را به طور قابل توجهی کاهش می‌دهند، حتی اثر مثبتی بر تجزیه چربی دارند و به عنوان یک کمک بالقوه برای مدیریت چاقی توصیه شده‌اند. در واقع، تئافلاوین های چای سیاه همان ظرفیت آنتی اکسیدانی پلی فنول های چای سبز را دارند.  
  • کدام چای را بنوشید؟ترکیب پلی فنولی چای سبز و چای سیاه متفاوت است، اما اثر مفید هر دو بر عملکرد رگ های خونی یکسان است. بیشتر تحقیقات به این موضوع اشاره دارند که چای سبز، نسبت به چای سیاه، خواص آنتی اکسیدانی قوی تری دارد، اما یافته های یک مطالعه هم نشان داد که ظرفیت های آنتی اکسیدانیِ چای سبز و سیاه به یک میزان موثرند.هر دو چای حاوی کافئین هستند، اما چای سیاه معمولاً کافئین بیشتری دارد. به همین دلیل، چای سبز برای افرادی که به ماده محرک کافئین حساسیت دارند، انتخاب بهتری است. علاوه بر این، چای سبز حاوی اِل تیانین بیشتری است؛ اسید آمینه ای که آرامبخش است و می تواند اثر کافئین را متعادل کند. در مقابل، اگر به دنبال افزایش کافئین هستید (اما نه به اندازه کافئین قهوه!)، چای سیاه می تواند گزینه ای عالی برای شما باشد.به خاطر داشته باشید که هر دو چای حاوی تانن هستند. تانن ها می توانند به مواد معدنی متصل شده و ظرفیت جذب آنها را کاهش دهند. بنابراین، بهتر است چای را بین وعده های غذایی خود بنوشید.  
  • سخن آخر

چای سبز و سیاه خواص مشابهی دارند، از جمله برای قلب و مغز.

اگرچه چای سبز حاوی آنتی اکسیدان های قوی‎تری است، اما شواهد و یافته ها یک چای را به چای دیگر ترجیح نمی دهند. هر دو چای حاوی کافئین و اِل تیانین که آرامبخش است، هستند. به طور خلاصه، مصرف هر دو چای عالی است.


منبع: newshadrinks